Welcome to Portal Sztuki | sztuka: plastyka, teatr, muzyka

 
Menu
· Strona główna
· Napisz i wyślij artykuł
· Starsze artykuły
· Dzienniki
· FAQ - pomoc
· Kontakt z nami
· Moje konto
· Prywatna wiadomość
· Rekomenduj nas

Szukaj



Zaloguj się
Pseudonim

Hasło

Nie masz jeszcze konta? Możesz zarejestrować się w ciągu kilku minut tutaj. Jako zarejestrowany użytkownik będziesz miał dostęp do większości modułów

Kto online
Teraz witrynę przegląda 17 gość(ci) i 0 użytkownik(ów).

Jesteś anonimowym użytkownikiem. Możesz się zarejestrować klikając tutaj

Licznik odwiedzin

9374635
odsłon strony od lipiec 2007

Wybr. losowo kategoria

Proza, poezja, inne
[ Proza, poezja, inne ]

·New Polish Nude Photography
·Death book
·Luki między gwiazdami
·Pisanie o górach, czyli koniec ery heroicznej
·Diabeł irlandzki
·Bunkier Sztuki zaprasza
·Premiera książki Krótka historia Grupy Ładnie
·Czułość i sarkazm Virginii Woolf
·Erotyczne harce artystów

Dzisiejsze artykuły:
Dziś jeszcze nie było artykułu z tego działu.

Z naszego archiwum


Wystawa fotografii piktorialnej pt. ULICA KROKODYLI
Ideą powstania naszego Pictorial Teamu była chęć popularyzacji tak mało znanej dziedziny fotografii, jaką jest piktorializm i to w swoim współczesnym wydaniu. Sądzimy, że nam się to udało; potwierdzają to sukcesy na rynku fotografii krajowej jak i europejskiej np. nagroda ministra kultury i sztuki RP, ministra kultury Rosji czy Królewskiego ... więcej


RASTER, Michał Budny Światło

Promień wpadającego do pokoju światła był przedmiotem jednej z pierwszych instalacji rzeźbiarskich Michała Budnego ("Światło", 2004). Po kilku latach artysta powraca do tematu światła dekonstruując jego fizyczną spoistość i analizując w zamian metaforyczne sensy.. ... więcej



  
Salon rodzinny z upiorami jak z Gombrowicza
Wysłano dnia 19-02-2009 o godz. 10:38:43
Temat: Teatr, opera, balet
Teatr, opera, balet

Lekkomyślna siostra - Glińska Agnieszka Glińska wydobyła ze stuletniej komedii Włodzimierza Perzyńskiego to, co najlepsze. I sama w niej zagrała.

Polityką Teatru Narodowego rządzi zasada "niech rozkwita sto kwiatów". Eklektyczny program Jana Englerta jest rozsądny i pewnie dlatego mało kogo zadowala. Publiczność o gustach zachowawczych wybrzydza na ekscesy najmłodszej generacji reżyserów, postępowcy plują na konserwatyzm i mieszczaństwo starych. W ten sposób Teatr Narodowy odzwierciedla artystyczne i pokoleniowe tendencje i podziały.

Premiera "Lekkomyślnej siostry", niewidzianej od czasów Kazimierza Dejmka, ucieszy raczej "starożytników", a "nowoczesnych" pozostawi obojętnymi. Choć uważam, że historia Marii, żony i matki, która dążąc do niezależności, łamie mieszczańskie konwencje i mimowolnie demaskuje rodzinny fałsz i obłudę, w swej istocie oparła się czasowi. Tradycyjny kształt i lekko przebrzmiały ton, jaki dobyła z tej stuletniej, ale wciąż wybornej komedii Agnieszka Glińska, nie czynią z jej przedstawienia staroświeckiego bibelotu. Gdyby tak było, uznałbym je zaledwie za rozkoszne, tymczasem widzę w nim możliwość odczytania, które ożywia raczej myśl niż sentymenty.

Glińska umieściła akcję w latach 30. XX w. Scenografka Agnieszka Zawadowska urządziła stylowy salon zdeklasowanej rodziny, której "pater" zamienił klejnot szlachectwa na ambicje kapitana przemysłu. Bez natłoku rozstawione gustowne meble: szezlong, stolik do pasjansa, sekretera, serwantka art déco; za rozsuwanymi drzwiami jadalnia ze stołem i pianinem; bliżej widzów półka z dużym radioodbiornikiem i przeszklona biblioteka, wypełniona - co za gust do szczegółu! - autentycznymi książkami wydawnictwa "Rój" i dziełami Żeromskiego w edycji Mortkowicza z charakterystyczną granatową okładką ze złotym kłosem.

Postaci z tej biblioteki ciągle wyciągają tomy i podczytują. Tak jakby cały ich świat był zapośredniczony w fikcji, co czyni z tego zapośredniczenia znak całego spektaklu, który Glińska konstruuje z bardzo dyskretnych gier z konwencjami i tekstami. Detale scenografii, kostiumów, fryzur, ale także gesty, pozy, mechanika ruchu scenicznego, styl dialogowania przywołują polskie komedie czy nawet melodramaty znane ze starego iluzjonu.

Ale to powierzchnia przedstawienia. Przesunięcie czasu akcji w lata 30. sprawia, że "Lekkomyślna siostra" rozgrywa się w rodzinnym salonie zdumiewająco podobnym do tego, w którym swoje upiory rozpoznał Gombrowicz. W efekcie oglądamy sztukę o "lekkomyślności" oznaczającej sprzeciw wobec teatru życia codziennego w rodzinie, która jawi się jako ucieleśnienie społecznej opresji.

Gdyby na tym poprzestać, można by dostrzec w Perzyńskim, skądinąd felietoniście endeckiej prasy, przenikliwego krytyka systemu patriarchalnego i polecić go zaprzyjaźnionym feministkom. Ale sama Glińska naprowadza na skojarzenie z Gombrowiczem, wstawiając w IV akcie przyśpiewkę Pijaków ze "Ślubu": "Antek młody, nosił lody, na Bielanach, rach, ciach, ciach". Po co? Może po to, żeby pokazać, jak stary Perzyński "zapowiada" gombrowiczowski temat formy, nieautentyczności i niemożności odtworzenia rytuału nadającego sens i świętość międzyludzkim więzom. "Lekkomyślna siostra" w ujęciu Glińskiej kończy się jak tragifarsa w teatrze absurdu - trupem. Prowadząc dialog z Gombrowiczem, reżyserka w drugorzędnej komedii odczytuje pierwszorzędną problematykę.

I żeby pozostać w klimacie epoki, wzorem przedwojennych recenzentów jedynie wymieniam - z braku miejsca, za to z całym uszanowaniem dla ról - nazwiska aktorów: panie Bułhak, Niemyska, Soliman; panowie Grabowski, Paprocki, Stelmaszyk, Zamachowski oraz bardzo stylowo powracająca do swego pierwszego zawodu sama reżyserka Agnieszka Glińska w roli tytułowej.

"Lekkomyślna siostra" Włodzimierza Perzyńskiego
reż. Agnieszka Glińska
Teatr Narodowy (Scena przy Wierzbowej), premiera 14 lutego

Janusz Majcherek Gazeta Wyborcza

uzupełnij (skomentuj) ten artykuł tutaj - w tytule napisz "..do artykułu -tu adres URL , Twój wpis (po zatwierdzeniu przez administratora) zostatanie dołączony do artykułu. Jeżeli jesteś zarejestrowanym użytkownikiem, do Twojego tekstu zostanie dodana Twoja nazwa (na życzenie możemy podać pełne Twoje dane, jakie zamieściłeś w swoim profilu)

 
Pokrewne linki
· Więcej o Teatr, opera, balet
· Napisane przez admin


Najczęściej czytany artykuł o Teatr, opera, balet:
Sławy kabaretu w Kongresowej


Oceny artykułu
Wynik głosowania: 0
Głosów: 0

Poświęć chwilę i oceń ten artykuł:

Wyśmienity
Bardzo dobry
Dobry
Przyzwoity
Zły


Opcje

 Strona gotowa do druku Strona gotowa do druku

 Wyślij ten artykuł do znajomych Wyślij ten artykuł do znajomych


Kategoria

Teatr, opera, balet

..

PHP-Nuke Copyright © 2004 by Francisco Burzi. This is free software, and you may redistribute it under the GPL. PHP-Nuke comes with absolutely no warranty, for details, see the license.
Tworzenie strony: 0.03 sekund